دلنوشته بابایی 6

دخترم سلام

اللان که میخوام این مطالب برات بنویسم ساعت 03:08 صبح روز هفتم دی ماه سال 91 یعنی روزی که شما به دنیا اومدی

اولین سالگرد به دنیا اومدنت مبارک خانومی

دقیقا یکسال پیش چنین لحظه هایی بود که .....

بذار از قبل ترش بگم:

ششم دی ماه بود که مامانی صبحش به من گفت که تکونای شما کم شده و باید بریم سونوگرافی که رفتیم به سونوگرافی ........ تو فلکه سوم تهرانپارس عصری جوابش مامانی برای خانم دکتر برد که ایشون دوباره دستور سونوگرافی دادن که چون عصر بود وجایی هم باز نبود رفتیم بیمارستان ........ که اونجا هم هیچ حرکتی ثبت نکرد جواب بردیم برای خانوم دکتر که ایشون وقتی جواب دید (خودم داخل اتاقشون رفتم)از تعجب ایستاد و گفت این جواب اگه درست باشه خبرای خوبی براتون نداره و بازم دستور سونوگرافی دادن این بار بیمارستان نیکان (جایی که از قبل قرار بود شما به دنیا بیای خودشون هم با تلفن هماهنگ کردن) یادم نیست تا بیمارستان چه جوری رفتم فقط یادمه که به مامانی گفتم چیزی نیست دکتر گفته برید که با بیمارستان آشنا شید(فکر کن اونم باور کرد...)خلاصه که رسیدیم و سونوگرافی انجام دادیم که گفتن هیچ مشکلی نیست و برید تا 10 دی (تاریخی که خانم دکتر مشخص کرده بودند.)

ما هم خوشحال و سرخوش برگشتیم خونه ....شام هم مامانی هوس کباب کرده بود که دلت نخواد کبابی گلپایگانی انتخاب کردیم و زدیم بر بدن.

ساعت حدود 3:00 صبح بود که دیدم یکی داره میگه

"هر وقت کارت دارم خوابی...."

دیدم مامانی بیداره و داره راه میره پرسیدم چیه گفت فکر کنم کیسه ابم پاره شده

من :

مامانی:

شما: (از توشکم مامانی)

هر جوری بود جمع و جور کردیم و حرکت کردیم به سمت بیمارستان که ای داد بیداد چراغ بنزین روشنه

در نهایت خونسردی رفتیم بنزین زدیم  و به پدر بزرگا و مادربزرگا هم اطلاع دادیم و رفتیم بیمارستان

حدود ساعت 4:00 مامانی بستری شدن  و شما هم در ساعت 6:40 صبح هفتم دی ماه 90 به دنیا اومدی

هورااااااااااااااااااااااا

و امروز یک سال از اون تاریخ میگذره و چه قدر زود گذشت

نمی دونم بابای خوبی برات بودم یا نه اما تمام تلاشم کردم که پدر خوبی برات باشم.

راستی الان که من دارم اینجا مطلب مینویسم شما که خوابید و مامانی هم مشغول انجام کارای مهمونی فرداست که یه تولد کوچولو برات گرفتیم